Infolinia: 800 800 120
  • Facebook
  • Youtube
  • Twitter
Prawo
Strona główna > Prawo > Ochrona przedsiębiorców > Ochrona własności przemysłowej

  1. Podstawa prawna.
  2. Regulacje PWP dotyczące znaków towarowych.
  3. Ochrona znaku towarowego
  4. Wspólnotowy i międzynarodowy znak towarowy.

1. Podstawa prawna.

Kwestie dotyczące własności przemysłowej w Polsce zostały unormowane w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 roku – Prawo własności przemysłowej (t.j. Dz.U. 2017 poz. 776) („PWP”).

PWP obejmuje niemalże cały obszar regulacji dotyczących własności przemysłowej, w tym przepisy dotyczące wynalazków, wzorów użytkowych, wzorów przemysłowych, projektów racjonalizatorskich, znaków towarowych, oznaczeń geograficznych oraz topografii układów scalonych. Poza zakresem jej bezpośredniej regulacji pozostają przepisy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, które zostały unormowane w ustawie z dnia 16 kwietnia 1993 roku o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (t.j. Dz. U.  z  2018  r.  poz. 419).

Do podstawowych funkcji PWP należy ochrona interesów i praw przedsiębiorców oraz twórców, a także stymulowanie rozwoju gospodarczego.

Omawiana ustawa pozwala czerpać korzyści z wieloletnich inwestycji w nowe i użyteczne rozwiązania o charakterze technicznym (patenty, wzory użytkowe), chronić oryginalność i pomysłowość (wzory przemysłowe) czy skutecznie oznaczać towary i usługi w sposób pozwalający klientom na ich świadomy wybór i identyfikację z konkretnym producentem (znaki towarowe). Przez umożliwienie określonym podmiotom wyłącznego gospodarczego korzystania z chronionych dóbr, PWP zachęca do prac nad innowacjami i do ich finansowania.


Wróć...


2. Regulacje PWP dotyczące znaków towarowych.

Zgodnie z postanowieniami art. 120 PWP znakiem towarowym może być każde oznaczenie, które można przedstawić w sposób graficzny, jeżeli oznaczenie takie nadaje się do odróżnienia towarów jednego przedsiębiorstwa od towarów innego przedsiębiorstwa. Znakiem towarowym może być, w szczególności:

  1. wyraz,
  2. rysunek,
  3. ornament,
  4. kompozycja kolorystyczna,
  5. forma przestrzenna, w tym forma towaru lub opakowania,
  6. melodia lub inny sygnał dźwiękowy.
Warto zwrócić uwagę, iż wyliczenie zawarte w PWP ma jedynie charakter przykładowy. Znakiem może być, zatem każde oznaczenie, również nie wymienione w art. 120 PWP, jeżeli nadaje się do odróżniania towarów lub usług. PWP określa enumeratywnie oznaczenia, które nie mogą uzyskać ochrony prawnej pomimo posiadania zdolności odróżniającej. Najczęściej spotykane w obrocie są znaki towarowe słowne, słowno-graficzne i graficzne.

Znaki towarowe, zgodnie z postanowieniami PWP, podlegają rejestracji w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej w Warszawie, a pełnomocnikiem strony w postępowaniu zmierzającym do rejestracji może być nie tylko rzecznik patentowy i osoba świadcząca usługi transgraniczne w rozumieniu ustawy o rzecznikach patentowych – ale i adwokat oraz radca prawny.

Zgodnie z art. 138 PWP, w zgłoszeniu znaku towarowego należy określić znak towarowy oraz wskazać towary, dla których znak ten jest przeznaczony, posługując się tzw. klasyfikacją nicejską, wynikającą z Porozumienia nicejskiego dotyczącego międzynarodowej klasyfikacji towarów i usług dla celów rejestracji znaków (Dz.U. 2003 nr 63 poz. 583).

Przez uzyskanie prawa ochronnego na znak towarowy nabywa się prawo wyłącznego używania znaku towarowego w sposób zarobkowy lub zawodowy na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej. Czas trwania prawa ochronnego na znak towarowy wynosi 10 lat od daty zgłoszenia znaku towarowego w Urzędzie Patentowym RP i może zostać przedłużony dla wszystkich lub części towarów, na kolejne okresy dziesięcioletnie.

Wróć...


3. Ochrona znaku towarowego

Zgodnie z przepisami PWP naruszenie prawa ochronnego na znak towarowy polega na bezprawnym używaniu w obrocie gospodarczym:

  • znaku identycznego do zarejestrowanego znaku towarowego w odniesieniu do identycznych towarów,
  • znaku identycznego lub podobnego do zarejestrowanego znaku towarowego w odniesieniu do towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem towarowym zarejestrowanym,
  • znaku identycznego lub podobnego do renomowanego znaku towarowego, zarejestrowanego w odniesieniu do jakichkolwiek towarów, jeżeli takie używanie może przynieść używającemu nienależną korzyść lub być szkodliwe dla odróżniającego charakteru bądź renomy znaku wcześniejszego.

Tym samym, podstawową przesłanką odpowiedzialności z tytułu naruszenia prawa ochronnego na znak towarowy jest bezprawność działania. Pomimo braku jednolitego ujęcia bezprawności można przyjąć, iż na gruncie PWP naruszenie porządku prawnego należy rozumieć w szerokim znaczeniu obejmującym - poza nakazami i zakazami wynikającymi z obowiązujących przepisów prawa - także dobre obyczaje, czy też zasady współżycia społecznego. Wykazanie tej przesłanki obciąża uprawnionego.

Osoba, której prawo ochronne na znak towarowy zostało naruszone, może żądać:

  • zaniechania naruszania i usunięcia jego skutków,
  • wydania bezpodstawnie uzyskanych korzyści,

    a w razie zawinionego naruszenia prawa ochronnego do znaku towarowego może żądać ponadto
  • naprawienia szkody na zasadach ogólnych; albo
  • zapłaty sumy pieniężnej w wysokości odpowiadającej opłacie licencyjnej albo innego stosownego wynagrodzenia, które w chwili ich dochodzenia byłyby należne tytułem udzielenia przez uprawnionego zgody na korzystanie ze znaku towarowego,
  • podania do publicznej wiadomości części albo całości orzeczenia lub informacji o orzeczeniu, w sposób i w zakresie określonym przez sąd,
  • zapłaty wynagrodzenia za korzystanie ze znaku towarowego.

Roszczenia z tytułu naruszenia prawa ochronnego na znak towarowy - jeżeli sprawca działał w dobrej wierze - mogą być dochodzone za okres rozpoczynający się po dniu, w którym Urząd Patentowy ujawnił publicznie informację o zgłoszeniu znaku towarowego. W przypadku wcześniejszego powiadomienia osoby naruszającej prawo o dokonanym zgłoszeniu, roszczenia mogą być dochodzone od daty powiadomienia.


Wróć...


4. Unijny i międzynarodowy znak towarowy.

W Unii Europejskiej, obok znaków towarowych krajowych, funkcjonuje również znak towarowy Unii Europejskiej (unijny znak towarowy), normowany Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 z dnia 14 czerwca 2017 roku w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej (Dz.U.UE L z dnia 16 czerwca 2017 r.).

Znak wspólnotowy podlega rejestracji w Urzędzie Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) w Alicante w Hiszpanii. Ochrona udzielana jest na okres 10 lat z możliwością przedłużenia na kolejne okresy dziesięcioletnie. Rejestracja unijnego znaku towarowego zapewnia ochronę znaku towarowego na jednakowych zasadach we wszystkich państwach członkowskich Unii Europejskiej.

Poza ochroną wspólnotową oraz krajową zainteresowany możne uzyskać również ochronę międzynarodową znaku towarowego w trybie Porozumienia Madryckiego z 1891 roku oraz Protokołu do Porozumienia Madryckiego. Na mocy Porozumienia Madryckiego rejestracja międzynarodowa może być dokonana jedynie po uprzedniej rejestracji krajowej znaku na rzecz zgłaszającego w państwie pochodzenia, natomiast na mocy Protokołu do Porozumienia Madryckiego, podstawą ubiegania się o rejestrację międzynarodową jest także zgłoszenie krajowe znaku lub uzyskanie jego rejestracji w kraju pochodzenia. Rejestracja dokonywana jest w Międzynarodowym Biurze Światowej Organizacji Własności Intelektualnej (WIPO) w Genewie w Szwajcarii za pośrednictwem Urzędu Patentowego RP działającego jako urząd państwa pochodzenia i – co do zasady - gwarantuje status znaku towarowego krajowego we wszystkich państwach-stronach Porozumienia Madryckiego lub Protokołu do Porozumienia Madryckiego wyznaczonych przez zgłaszającego, które zasadniczo w ciągu 12 miesięcy nie odmówią jego przyznania na swoim terytorium.

Wróć...


(Ostatnia aktualizacja: kwiecień 2018)

Materiał przygotowany i opracowany dla Polskiej Agencji Inwestycji i Handlu S.A. przez:

BRILLAW

logo Brillaw


Polska Agencja Inwestycji i Handlu S.A.

ul. Krucza 50

00-025 Warszawa

e-mail dla inwestorów: invest@paih.gov.pl
e-mail dla eksporterów: eksport@paih.gov.pl

Wszystkie prawa zastrzeżone; Wyłączenie odpowiedzialności

Facebook Youtube Twitter Biuletyn Informacji Publicznej PAIH internetART
Portal wykorzystuje pliki cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich zapis lub wykorzystanie.
Więcej informacji znajdziesz w naszej Polityce Prywatności. Akceptuję politykę prywatności Portalu zamknij